Wolf Parade – Expo 86

Kanadalı Wolf Parade için "hatırı sayılır kitleye ulaşmayı başarmış indie gruplar" arasındaki yerini çoktan aldı denilebilir. Yayımladıları EP ve albüm sayısını 2003'ten bu yana arttıran grup, Haziran sonunda 3.stüdyo albümleri Expo 86’i müzikseverlerin beğenisine sundu. Montreal yerlisi gençler, Vancover'da albüm kayıtlarını yaptıkları sırada şehirde gerçekleşen "Expo 86 Fuarı"ndan etkilenerek albümün adında karar kılmışlar. Kapak görselindeki çocuklar ise bu etkinlik kapsamında ortalıkta gezinirken grubun hoşuna gitmiş ve onlar da albümde yerlerini almışlar.

Albüme baktığımızda pek de çocuk havası varmış gibi hissedilmese de şarkıların genelinde her enstrümanın ve müzisyenin rahatlığı hissedilebiliyor. Bazen alışık olduğunuz tınılar kulağınıza gelirken hiç de rahatsız olduğunuzu hissetmiyorsunuz. Wolf Parade, tarzıyla ve kökleriyle Balkan ahalisinden tamamen farklı bir konumda olsa da, albümün ilk şarkısını (Cloud Shadow On The Mountain) dinlediğimde Balkan hissiyatına yol açtı bünyemde. Vokalleri yüzünden bu düşünceye kapılmış olabilirim tabii. Genelde birini birine benzetmemeye çalışırım ilk dinlediğimde fakat, bu şarkı bana Gogol Bordello dedi, Kultur Shock dedi. İkinci parça Palm Road ise The Wedding Present dedi. Sonra mı? Sonrasında Wolf Parade olarak devam etti yine.

Bu albümde, grubun diğer iki albümüne nazaran daha sağlam bir çizgide ilerlemiş olduğunu görmek mümkün. Şarkı sözlerini bölüşen grup üyeleri Spencer Krug ve Dan Boeckner, bağımsız hareket etme istemi doğrultusunda kaydettikleri bu albümde, bazen deneysel tonlar ile karşımıza çıkıyor ve belki de yalnız başlarına kalkıştıkları bu yolda huzurla doluyorlar.

Expo 86’de benim dikkatimi çeken kilit şarkı ise "In the Direction of The Moon" oldu. Yerinde klavyeler, gerçekten şahane denebilecek gitarlar, tam kıvamında kullanılmış davullar ve etkileyici vokal tonu, başından sonuna kadar dinleyeni tatmin ediyor. Pobody's Nerfect ise sağlam gitar tınıları ile sesini duyurmayı başaran ve özellikle de ismiyle dikkat çeken diğer bir parça. "Two Men In New Tuxedos" ve  "Yulia" baskın davul hareketleri ile seslenirken, ismiyle dinginliğe davet eden "Oh You Old Thing", mesajını klavye tuşlarıyla bizlere ulaştırıyor.

Indie kelimesinin hakkını fazlasıyla veren çıkış şarkılarını ise sona sakladım! "What Did My Lover Say? (It Always Had To Go This Way)" adını taşıyan şarkı gerek sözleri gerekse şarkı boyunca devam eden ritmiyle tam anlamıyla bir "çıkış şarkısı" niteliğinde. Basitlikten kaçar gibi yapan ama özgünlüğünden de ödün vermeyen bu şarkı mutlaka dinlenmesi gereken, yıldızlı parçalardan biri.

Kanadalı çocuklar bu defa da yine hiç de gözardı edilmemesi gereken bir çalışmaya imza atmışlar. Bu yaz gözden kaçırmamanız gereken albümler listenize mutlaka eklemenizi tavsiye ediyorum.