Ariel Pink’s Haunted Graffiti – Before Today

Başlığa bakıp bu da ne diye merak edip açmış okuyor olabilirsiniz. Pazarlama taktiği değil, milenyumun getirdiği yaratıcı grup isimlerine bir örnek sadece. Ama açıkçası Ariel Pink hakkında fazla bir şey bilmediğimize dair şüphelerim var. Ne yalan söyleyeyim, benim de kendilerinden haberdar olmam ancak ve ancak geçen sene URA’ya konser vermeye gelmelerine denk geliyor, oysa ki Ariel Pink dostumuz 2002’den beri ortalıklarda freak freak dolanıyor.

Ariel Pink, beden yaşı 30’larda psikolojik yaşı hala 10’larda gezinen Los Angeles’lı Ariel Marcus Rosenberg’in assolist ismi. Haunted Graffiti de birlikte çalıp durduğu ama ancak Animal Collective’in kayıt şirketi Paw Tracks’in kucak açmasıyla bir bütün olduğu grubu. Before Today isimli uzunçalarlarıysa, tabiri caizse ilk gerçek albümleri. Çünkü ilk defa gerçek bir kayıt şirketinin gerçek parasıyla desteklenmiş ve gerçek bir stüdyoda kaydedilmiş, üstelik bir de gerçek müzik marketlerde satılan bir albüm sahibi oluyor Ariel Pink’s Haunted Graffiti seneler sonra. Ariel Pink gibi tuhaf bir adam buna ne kadar sevinir, bunu ne kadar umursar bilemem ama açıkçası kendi adıma göbek atıyorum bu duruma. Ne iyi etmiş de Animal Collective kanatlarının altına almış bu cevherleri, zaten bu adamlar neyi tutsa altın oluyor Allah sizi inandırsın. İkisi de kanlı canlı ayağımıza kadar İstanbullara kadar geldi bu arada, kaçıranlarınız haydi şimdi ağlayarak bileklerinizi kesin.

Müzik denizinin engin etiket açıklarında boğulmadan önce zaten biraz olsun şekillenmiştir aklınızda Ariel Pink’in neye benzediği, Animal Collective’in desteğini çıkış noktası almanızla birlikte. Freak folk, chillwave, ya da ne derseniz değin, nasıl etiketlerseniz etiketleyin, artık kimse bakmıyor bunlara. Büyükannelerimizin büyükbabalarımızın kullandığı o kulağıma ne hoş gelirse dinlerim devrine geri döndük çünkü yine. Artık sadece bunu alan bunu da aldı gibi yönlendirmelerde bulunabiliyor bu etiketler yeni müzik tüketicisine.

Aman, neyse, kendim fazla açıklara gittim o engin etiket denizinde bir anda. Ariel Pink beyefendiye geri dönersek, ben öncelikle bir endişemi paylaşmak istiyorum. O da şu ki, böyle birden ortaya çıkmış, garip isimli, garip müzikli, garip lirikli adamların hakkının yendiği, ya da gözden kaçırıldığı. Indie müzik dediğimiz piyasanın bile ağır topları varken artık, hala independent kalanlar da o denize atılan sigara izmariti gibi dağılıveriyorlar bir anda. Ariel Pink’s Haunted Graffiti de, Before Today albümüyle, Pitchfork ne kadar bağıra bağıra 9.0 vermiş olsa da belki de ömründe ilk defa, bence hak ettiği ilgiyi görememiş, vakti gelen patlamasını gerçekleştirememiştir, ki yine bence “Bu adamlar olmuş ya!” dedirten albümleridir Before Today bu adamların. Bunu Ariel Pink’in kendisi de dile getiriyor bir demecinde efendim. Buyurun buradan yakın. Ama benim de hiç şüphem yok ki, bu albüm sadece blogosfer diyarında birkaç kere bile zikredildiyse de bu beni de Ariel’i de sevindirir. Neticede bu adam Los Angeles sokaklarında babasının arabasında dinlediği radyoyla tanıştığından beri müzik yapıyor kendini evine kapatıp. Foals gibi Mercury adayı olamayabilir ama yine Haunted Graffiti’yi ve diğer kızları toplar stüdyo evine, dalgasına bakar. Arada da üşenmeyip poposunu kaldırıp buralara geldiğinde Turkcell Kuruçeşme Arena’da çalacağına URA gibi underground bir mekanda seyircisiyle birlikte terleyip, birbirinin terini silip konser sonrasında da birlikte bira içer, sokakta tabii ki. Ve, hak ettiğini almasa da istediğini yaşıyor olur. Bu garip adamlar mutlu olsun yeter zaten. İşte o zaman, nobody gets hurt.

Okuyucu!
Dinle!
Aslında hepsini dinle!
Amaaaa, açılış şarkısı Hot Body Rub’la ikinci şarkı Bright Lit Blue Skies’ı kaçırma! Sakın ha, iki şarkı dinledim şu yeni çektiğim 23fg925jh421*3 albümünü de dinleyeyim deme, albümün tadını çıkara çıkara, sözlerini dinleye dinleye devrimin bir yalan olduğu son şarkıya kadar gel. Sonra zaten bir süre çıkaramayacaksın o albümü playlist’inden. Haydi kolay gelsin, afiyet olsun.