Flying Lotus – Cosmogramma

Haydi klişeyle başlayalım. Kocaman bir aile olduğumuz Reset! Magazine’in en yaramaz yazarı olarak ben, Flying Lotus’un aslında yeni albümünü size anlatmaktan ziyade çıktığını müjdelemek üzere Nisan sonunda bu yazıyı yazma sözü vermiştim ki, finaller veya projeler veya festivaller araya girdikçe ertelemek zorunda kaldım hep birini bahane görüp. Oysa ki ortalama son iki ayımın en çok dinlenen albümüydü, last.fm profilim de şahidimdir. Bu skropların tabii yarısı pazar geceleri yazıyı yazmak üzere oturup, albümü de açıp uyuyakalmamla gerçekleşmiş olabilir ama öyle veya böyle, Cosmogramma son iki ayımın bir nevi soundtrack’i niteliğindeydi, şimdi de bu soundtrack’i incelemeye bakalım.

Flying Lotus, yani Steven Ellison’ın, Thom Yorke’u bir şarkıya konuk edeceği haberi değildi zaten tek başına bizi mutlu eden. FlyLo’nun kendisi zaten Alice ve John Coltrane’in yeğeni olarak yeterince başımızın tacıyken, Cosmogramma ve sürprizleri de yemeğimizin üstüne yaktığımız sigara oldu. Varlığından haberdar olduğumuzdan beri başımızın tacı olmayı başarmıştı zaten.

Yavaş yavaş Cosmogramma’nın içlerine ilerleyip inci gibi detaylar verelim. Cosmogramma, bir kullanım olarak aslında yine Alice Coltrane’in vakti zamanlı bir röportajında kullandığı bir laf, daha doğrusu Alice Coltrane cosmic drama demek isterken küçük yeğen Steven bunu cosmogramma olarak işitiyor ve Mayıs 2010 tarihli nur topu gibi bebeğin isim annesi de Alice Coltrane oluyor. FlyLo’nun 2007 tarihli bir röportajından göz yaşartıcı bir anekdotu da verirsem buradan, sanırım albümün ismi daha da bir önem kazanır. Şöyle ki; FlyLo 1983 albümü öncesi teyzesinden yeni albümüne bir şekilde katkıda bulunmasını istiyor. Teyze Alice tabii ki kabul ediyor bunu, arp çalacağını söylüyor müstakbel 1983’te, ancak bir şartla; eğer Steven teyzesinin arpını tamir ederse. Steven telefonu kapatır kapatmaz bunun için araştırmaya başlıyor ancak ya o geç kalıyor, ya da teyzesi erken davranıyor. 1983’te yer veremediği teyzesine de daha sonra çıkacak albümünde yer verme sözü veriyor, bu da albümün ismini teyzesinin dil sürçmesiyle başlıklandırmak ve teyzesini de bu şekilde yaşatmak oluyor. Evet, daha fazla üzülmeden ciddileşelim biraz da.

Albümün tracklist’i biraz şaşırtıcı görünebilir ilk etapta, zira bir dakikalık parçalar varken dört buçuk dakikalıkları da var, ki bunlar albümün ilk ve son parçaları olmak gibi bir ayrım içerisinde de değiller. İsimlerine bakacak olursak, FlyLo’nun kozmik drama kavramı altında teyzesini yaşatmaya çalıştığını da anlıyoruz; uydular, astral uçaklar, pseudo perileriyle danslar, galaksiler, ve tabii teyzenin arpı. Gözde parçalarımı da söylemeden geçmeyeyim, bu duygusal kozmik dramada biraz subjektif olmama izin verirseniz. Öncelikle tabii ki Thom Yorke’un şenlendirdiği(!) …And The World Laughs With You, daha sonra müthiş dalgalara sahip Satelllliiiiiiiteee, ve Laura Darlington’ın dişi sesiyle Table Tennis ilk üçüm kesinlikle. Klasik olmayı göze alıp yine de hiçbirini birbirinden ayıramadığımı da ayrıca belirtiyorum. Nabza gore şerbet bir Cosmogramma, yağmur yağıyorsa …And The World Laughs with you, hafta sonuna start vermek üzere iTunes açıldıysa Satelllliiiiiiiteee gibi durum komedileri de yok değil hani. Güvenilir müzik blogları bile tag vermekte zorlanıyor neticede FlyLo’ya; hip-hop, jazz ve IDM janrlarının aynı albüme sığdırıldığı bir album hayal edebiliyorsanız, işte o Cosmogramma.

Albümün baktırdıkça baktıran artwork’ünün sahibiyse Leigh McCloskey. Görselci arkadaşlarımızın ilgisini çektiyse de, buyrun google him. Pitchfork puanı mı arıyorsunuz 8.8 kadar iyi notu kaç albüme veriyor Pitchfork bir sene dahilinde? Peki bunu alan başka neyi alır? Radiohead’i ve Thom Yorke’un elinin değdiği her işi zaten 12 yaşından beri alıyordur, ama ek olarak FLYamSAM, Hudson Mohawk eve Gonjasufi’yi de tereddütsüz alır. Uzattıysam ,sıktıysam affola, haydi afiyet olsun.