Band Of Horses – Infinite Arms

Band Of  Horses ilk olarak 2006 yılında Everything All The Time’la karşımıza çıkmış ve büyük bir başarı yakalamıştı. Hemen ardından gelen Cease To Begin, ilk albüm ile oluşan beklentileri boş çıkarmadı. Sub Pop çıkışlı bu iki albümden yaklaşık 3 yıl sonra grup, plak şirketini Columbia olarak değiştirip Infinite Arms ile karşımıza çıkıyor.

Şarkıların tümünde solist Ben Bridwell’in bir önceki albümlere nazaran sesini uç noktalara çıkarmaya tenezzül etmemiş olması ve sesini tam olarak kullanmaması ilk dikkatimi çeken özelliklerden biri. Genellikle Sister Hazel – Champagne High tarzı back vokallere hemen hemen her şarkıda rastlanabiliyor. Bu durum albümü bir öncekilere göre daha da yavaş ve sakin duruma sokmuş. Infinite Arms’ın slow bir albüm olmasında enstrümanlarla birlikte bu özelliğininde etkisi olmuş. Bu durum bana göre olumsuzluk teşkil etmediği gibi, grubun olgunlaşma yolunda ilerlediğinin de işaretçisi aynı zamanda. Ayrıca bahsettiğim sakinliği bozan bir iki şarkıya da sahip bir albüm Infinite Arms.

Weed Party şarkısıyla benzerlikleri olan Northwest Apartment ve Laredo gibi şarkılardan özellikle Laredo hakkında Infinite Arms’ın Weed Party’si olmuş diyebilirim. Gelelim albümün açılış parçası olan ve diğerlerinden çok rahat bir şekilde sıyrılan Factory’ye. Yaylılarla birlikte çok güzel bir açılışa sahip olan şarkı, aynı rifflerin 4 dakika boyunca kendini tekrarlaması sonucu tüm cazibesini yitirmiş. Giriş kısmından ayrı bir şekilde, nakarat daha farklı keman sesleri ile yapılmış olsa çok daha güzel bir şarkı olabilirmiş. Dilly için ise Infinite Arms ın en sevimli şarkısı diyebilirim.

Older, Dilly ve Nortwest Apt. bana göre albümün en iyileri. Sonuç olarak bir adet oduncu gömleği ile birlikte keyifle dinlenilesi bir albüm haline gelebilir.