Aswefall – Fun Is Dead

Paris'li Clément Vaché ile isveçli Leo Hellden (Véo Véo, Jay Jay Johansson) 'in elektronik ve dark wave'yi buluşturan, vatkalı zamanların "cold-pop" una göz kırpan unutulmaz albümleri "Bleed" sonrası büründükleri sessizlik 5 yıl aradan sonra nihayet son buldu ve grup geçtiğimiz Mart ayında yeni albümü "Fun Is Dead"'i çıkardı. Bu albümün bahsinde biraz gecikmiş olsak da, geç olsun güç olmasın diyoruz. 

İkilinin, 2. albümleri "Fun Is Dead" ile, ilk albümde benimsedikleri dark wave/elektro altyapıları melankolik şarkı sözleriyle harmanlayışlarının dışına çok çıktıkları söylenemez; bu sefer ise şarkı sözlerindeki serzeniş, duygusallık ve kırılganlık daha belirgin. 

Albüme adını veren ilk şarkı Fun is Dead'in başlangıcı ile son şarkı Which Side of Me'ye uzanan yolculukta eğlencenin bitiş noktasından, duyguların yorgunluğuna uzanan bir dışavurum bizleri bekliyor. Tatlı-sert, yer yer karanlık, aynı zamanda da dinamik soundlarla bezenmiş başlangıç şarkıları Fun is Dead ve Nevermore sonrasını Prison takip ediyor ve nihayetinde albümün en dikkat çekici şarkısı olan Shadows of Love'ye sıra geliyor. Eğlence bittiğine göre dikenli yollar da bizleri bekliyor ve bu şarkının özellikle ortalarında başlayan yoğun distortion'i dinlerken raflara kaldırdığımız anıların küçük küçük batmalar yaptığını farkediyoruz. Sonrasında sıralanmış olan Exotica, Memphis, Isolation  ve Ex şarkıları ile minimal sesleri kullanmadaki başarısına da şahit olduğumuz ikili, albümü yine dikkat çekici sözlere sahip olan Which Side of Me şarkısı ile bitiriyorlar. Aswefall bu albümde de değişmeyen melankolisiyle bizleri içine çekiyor.
Aswefall'ın bileni hala azdır; keşfetmeye değer bu grubu dinleyiniz, dinletiniz.