Janelle Monae – The ArchAndroid

İlk EP'si 'Metropolis: The Chase Suite ile kısa olmasına rağmen, 'Many Moons' gibi tek bir janra sığdırılması mümkün olmayan funky kayıtlarla tek kişilik dişi Outkast olarak anılmaya başlanan Janelle Monae, 'The ArchAndroid' adını taşıyan 18 kayıtlık 'çifte suitiyle' geri dönüyor.

Albümün her iki bölümünde de, afrofütüristik elementler taşıyan, ve android bir Mesih'in habercisi konsepti üzerine kurulu eğlenceli parçaların haberini veriyor uvertürler.

'Suite II' kusursuza yakın yüksek tempolu parçalardan kurulmuş. R&B'den funk'a, neo-soul'dan jazz'a kadar birçok tarzın kapısını çalan eşsiz güzellikteki 'Faster', 'Dance or Die' ve 'Locked Inside' gibi parçaları dinlerken ritm tutmamak neredeyse imkansız! İlk suiti kapatan 'Mushrooms & Roses' ise terimizi güzelce soğutup, bizi 'Suite III'e dinlenmeye alıyor.

'Suite III' açıkçası, ikinciye kıyasla daha az iddialı kayıtlardan oluşuyor. Hatta Of Montreal düeti 'Make The Bus'ın albümün en zayıf parçası olması bile mümkün. Fakat çıtayı vasatın altına düşüren tek bir kayıt yok, yalnızca albümün başyapıt olarak anılmasının önüne taş koyacak kayıtlar var! Neyse ki gitar solosuyla Lauryn Hill'in 'Ex-Factor'üne çalan 'Neon Valley Street' ve Deep Cotton'lı '57821' her şeyi unutturabilir kolayca.

İlk stüdyo albümüyle Janelle Monae, sınırları zorluyor kısacası. Neo tanımından hoşlanmasa da neo-soul kraliçesi tanımının en çok kendisine yakıştığını düşündüğüm Erykah Bad, ve tahtını çoktan terk eden bet ses Lauryn Hill'in yanına bir adet de prenses ekleyin; ona ister dişi Big Boi deyin, ister hangi kategoriye sokacağınızı bilemeyin; ama Janelle Monae adını sıkça duymaya hazır olun!