Hole – Nobody’s Daughter

12 yıl oldukça uzun bir zaman. Hele bu 12 yıla yalnızca vasat bir solo albüm sığdırıldığında, bu boşluğu heba etmenin affı pek de kolay değil aslında. Mevzu bahis kişi Courtney Love olunca işler değişiyor amma velakin, rehabta gecen zamanları çıkartınca geriye 12 yıldan pek bir şey kalmıyor.

Geçen yıl sanal ortama 'leak' eden "Nobody's Daughter" adındaki ruhsuz Courtney solosu, üstünden geçirilip, yeni şarkılar ekleyerek yeni bir Hole albümü olarak 27 Nisan'da piyasaya sürüldü. Plana, orijinal ekipten Melissa Auf Der Maur da dâhildi, fakat beklendiği gibi olmadı, üstüne Melissa, yeni Hole albümüyle aynı tarihte ikinci solosunu yayınladı! (Kisasa kisas, bitch'e bitch! şeklinde)

Biz "Nobody's Daughter"a dönersek, tek cümleyle söyleyebilirim ki Hole diskografisinin en sönük albümlerinden biri. Âmâsı da var ama ki, "America's Sweetheart" gibi gürültü sandalı bir Courtney solosundan sonra ilaç gibi. Üstelik Hole diskografisinin en sönüğü olarak damgalamamın en büyük sebebi de, grup ruhunun eksikliği, zira başlarken dediğim gibi "Nobody's Daughter", Courtney'nin ikinci solosu olarak yola çıkılan bir albümdü. O yüzden, planı yolun ortasında değiştirmek tehlikeli bir hareket ve belki de Auf Der Maur'un Courtney'i suçladığı kadar da var, evet. Yani Hole bir gün yeniden bir araya gelecekse, bu 90'lardaki şaşalı günlerine yakışır bir 'comeback' olmalıydı, Coutney'nın arkasının toplanacağı ve Hole adının sömürüleceği bir albüm değil.

Yine de "Samantha", "Nobody's Daughter", "Someone Elşe's Bed" ve "Skinny Little Bitch" gibi kayıtlar yıllarca Courtney'den yeni şarkı duymayanlar için iyi gelebilir. Evet, biraz fazla sentetik, kesinlikle riot grrrl akımından şaplak yememiş, "Celebrity Skin"le "America's Sweetheart" arası ortalama bir kayıt albüm "Nobody's Daughter".