Saat on olmuş, Pazar sabahını Ryan Schude ile doğurup, upuzatmışım. Hep sakin müzikler çalıp, sıkılıp seslenmişim. Yine Los Angeles’tan çalıp çırpıp, biraz geceye biraz güne bölmüşüm Ankara’yı. Neden olmuş bunlar durup dururken? Parmaklarımın soldan sağa, sağdan sola koşturması yerine, Ryan Schude’nin ilüzyonuyla açıldı diye perdelerim, durup dururkeni yok yani, çünküsü var.
|