Eels – End Times

Eels’i yakın bir arkadaşım sayesinde öğrenmiştim, yıllar önce. Sonra baktığımda ondan daha fazla dinleyip, takip ettiğimi gördüm. Doğru bir hareket olmuş. Eels, Mark Oliver Everett’ın stüdyo ve sahne aşamalarıyla birlikte sıklıkla devir daim olan grup üyeleriyle birleştiği bir Amerikan rock grubudur. E diye de bilinir.

Çoğu insanın bu adamı biliyor olmasını birçok film soundtrack’inde bulunmasına bağlıyorum; American Beauty, Ten Minutes Older: The Trumpet, Shrek ve Holes bunlar arasında.

1992’de, E adı altında A Man Called E olarak bir single ile müzik kariyerine başlayan Everett, 1996 yılından bu yana her albümle itinayla sesini duyuruyor. Stüdyo albümleri ve solo albümleri olarak ikiye ayrıldığında uzun bir albüm listesi var önümüzde, kısaca, yetenekli ve üretici bir şarkı yazarı. Belli bir çizgisi var ve bekleneni her zaman karşılıyor. O tarihten itibaren, uzun şarkı listelerine sahip olan Everett’in yeni albümü End Times hakkında diyeceklerim kısa ve öz olacak.

Son albümde diğer albümlerdeki şarkılara oranla eğlenceli şarkı sayısı daha az. Yaşının getirdiği ya da yaşadıklarının etkisini gördüğümüz bir albüm olduğunu belli etmek ister gibi. Gone Man albümde ilk dikkat çeken şarkı. Albüme ismini veren End Times her zamanki gibi, hikayesi olan slow şarkıları arasında ilk sıralara oturacak cinsten. I Need A Mother ise tipik bir Eels şarkısı olmuş. Everett’ın hüznü eğlenceli bir şekilde, benzetmelerle anlatan biri olduğunu düşünen bir dinleyici olarak bu albümü daha sakin buldum. Özetle, 14 şarkılık bu albüm dinledikçe içinize sinecek bir albüm olmuş denebilir. Everett’ın çatallı sesini duymak istedikçe bu albümü de içine alan uzun bir playlist yapabilirsiniz, naçizane.