Midlake – The Courage of Others

“Hoplayacam zıplayacam dans edecem ben!” modundaysanız hiç okumadan geçebilirsiniz bu yazıyı çünkü bahsi geçen albüm resmen karamsar. Melankolik arkadaşlara buradan selam eder, yazıya başlarım edebimle.

Midlake’in pek eski bir dinleyicisi değilim, hatta yeniyim, albümlerini de bilmem pek. Tek bildiğim efsane şarkıları “Roscoe”dur (dinlemeyenler acil olarak dinleyip loop’a alabilirler bütün bir gün boyunca) Kıyaslamalarımı da bu şarkı üzerine yapacağım sanırım.

Geçen gün bu 2010’u ilk ayında şereflendiren albümün hepsini dinledim. Bittiğinde “içime bir şeyler çöktü” denir ya, aynen öyle oldu. Sonra tekrar tekrar dinleye dinleye alıştım içerisindeki karamsarlığa. Fark ettim ki o melankoli ve mutsuzluğun yanında, albümde bir yandan da garip bir huzur var. Pastoral etkileri de es geçmemek lazım, dinlerken karanlık bir orman canlanıyor sanki gözünüzde. Ayrıca albümü kesinlikle bir bütün olarak ve şarkı sırası dikkate alınarak dinlenmeli diyorum ben. Kişisel favorilerime gelecek olursak: Acts of Man, Winter Dies, Rulers Ruling All Things ve In The Ground.

Hani bir de bazı vokalistlerde hiç duyguyu hissedemezsiniz ya,  bu Tim Smith arkaya hafif folk tınıları verince, biraz da akustik gitarla besleyince öyle bir veriyor ki duyguyu, kendisinin bu işe içtenliğini kattığını taa buralardan hissediveriyorsunuz.

Albümdeki şarkılar biraz tek düze gitse de, dinlenmeye kesinlikle değecek bir iş diyorum ve merak edip ön dinleme yapacakları myspace linkiyle baş başa bırakıyorum:
http://www.myspace.com/midlake