Codeine Velvet Club – Codeine Velvet Club

Ve karşınızda John Lawler namı değer John Fratelli sahnede.Broadway tarzı bir açılış bu albüm incelemesi için cuk oturur herhalde.Açıkçası John Lawler’ı bu tarz bir proje içinde düşümememiştim hiç.Ancak bu işin altından başarıyla çıktığını söyleyebilirim.Teoride The Last Shadow Puppets koksa da müzikal açıdan bu benzetmeden rahatlıkla kurtulabilir bir albüm olmuş.Bir de Lawler’a eşlik eden oldukça duru ve kuvvetli bir sese sahip Lou Hickey var ki albümdeki olumlu etkisi yadsınamaz.Kendisi oldukça yetenekli bir bayan olup piyano,gitar gibi enstrümanları da kullanabilen kabare sanatçısı.Bu albüm onun içinde bir çıkış noktası olacak gibi duruyor.Ayrıca ilk görüşte John Lawer’ın kız kardeşi sanılabilir.Zira kendileri için albümden önceki tek bağlantı John’un karısının arkadaşı olması.

Albüme geçecek olursam, albüm 60’lardan gelen kadın-erkek düetlerinin oluşturduğu hareketli, sakin parçaları içeriyor. Başta bahsettiğim Last Shadow un James Bond filmlerinin soundtrack i benzerliğinden ziyade müzikal havasında parçalarla dolu bir albüm olmuş. Trompetler ve diğer üflemeli çalgılar çok güzel bir enerji katıyor albüme. Sözler oldukça başarılı ve birçoğu John Lawler’a ait.

Albümün ilk parçası Hollywood. İlk parça olarak seçilmesinin sebebi büyük bir ihtimalle dinlenildiğinde, grubun sahnede perdelerin açılmasının hemen ardından şovuna başlıyor hissini uyandırması. Ardından gelen parça ise Vanity Kills. Bu şarkıda Lou Hickey’nin performansı müthiş. Şarkının özellikle çıkışlarında sesinin kalitesini rahatlıkla hissedebilirsiniz. Little Sister ise dinleyenlere The Zutons u hatırlatıcaktır. Albümün en hareketli şarkısı olabilir. Ayrıca bir de Stone Roses(I Am The Resurrection) cover ı bulunmakta. Bunun haricinde Tony Hoffer(Costello Music) ın yapımcı olmasından mı kaynaklı yoksa John Lawler’dan mı kaynaklı bilinmez The Fratellis etkisi şarkılarda kendini göstermekte. Bence olumsuz bir özellik olarak bunu ele alabiliriz. Bir diğer olumsuzluk olarak I would send you roses şarkısını gösterebilirim. Albümün bana göre en zayıf halkası. Albüm de yer bulması oldukça gereksiz bir hamle. Dinleyiciyi boşuna yoran bir yapısı var.

Sonuç olarak John Lawler takdire şayan bir iş yapmış. Lou Hickey’i de piyasaya kazandırması cabası.