Hugh Kretschmer

21.yüzyılda birilerini sevmek çok kolay, birilerini bulmak, bilmek birilerini çünkü tuşlar var, adlarını kaydeden onları biriktiren kutular. Ve yine aynı günlerde, unutmak birilerini ya da hiç görmemek de oldukça basit sayılır, biraz sayıdan,  biraz google’dan, biraz da barbie’den diye gelir aklıma. Ama işte, eğer rüya görüyorsan her şey başkadır. Los Angeles o rüyaların evi ve evin misafiri Hugh Kretschmer ise, o zaman işte hiç görmediğimiz rüyalar ev bulur, olurlar.



Çocukluğunu fotoğraf malzemeleri üzerinde çalışan mühendis babasının sayesinde evin arka bahçesine yerleşen karanlık odada geçiren, kendi fotoğraflarını boy ölçme kağıtlarının sonundaki metrelere ulaşmadan basmaya başlayan Kretschmer, 1984’te California’da fotoğrafçılık okulundan aldığı diplomayla profesyonel olarak fotoğrafçılığa başlamış oluyor. Nitekim sıradışı hikayesinin bir çok fotoğrafçıyla kesişen kısmı da bundan sonra başlıyor. Mezun olur olmaz reklam fotoğrafçılığı alanına atılan fotoğrafçı, özgürlüğünün kısıtlanmasına dayanamıyor ve çevresindekileri yeniden keşfetmek için iç kıyılarına uzanıyor. 20.yüzyıl sanatından, kübizm, avant-garde ve sürrealism’den oldukça etkilendiğini dile getiren Kretschmer’in, fotoğraflarında kullandığı semboller ve onları biraraya getirişindeki özgünlükte ise bu etki açıkça hissediliyor.



Kretschmer, kompozisyonlarında insanları birbirine ekleyip, kendilerinden çıkarıp, binaları küçültüp, pencerelerini büyütüp sıra dışı uslübu sayesinde bütün o tanıdık objeleri hiç görmemişiz gibi algılamamıza neden oluyor. İnsan bedenini, kukla gibi, parçalara ayırıp, farklı boyutlarda kullanarak kimi zaman tepki toplamış ve rahatsızlık yaratmış olsa da, gördüklerini algısında yer bulan haliyle sunmaktan hiç kaçınmamış. İnsanı ve yaşayış hallerini, bazen minimalist bazen karmaşık kompozisyonlar kullanarak, içinde barındırdığı yoğun anlamı kaybettirmeden sunabileceği yolu oyun oynar gibi buluyor Kretshmer, oyun oluyor. Güzellik takıntılarımızı, çoğunluğun tercihlerine maruz kalışımız, sevilir gösterilene itaatimiz, paraya düşkünlüğüm, türlerimiz, rollerimiz, kıskançlıklarımız, masallarımız, kaçırdıklarımız, düşüncelerimiz, hepsinin bir söz hakkı var fotoğraflarda. Parmak kaldırmak isteyenler hemen http://www.hughkretschmer.net ’i ziyaret ediyor, konuşanları yazmak yok.