Massive Attack - Heligoland

Birkaç sayı evvel  ”Splitting the Atom ” EP'sini tanıtırken, pek de umutlu cümleler kurmamış ve muhtemelen o parçaların albümde yer almayacağını söylemiştim. Gerçekten de öyle olmuş ve  ”Psyche ” gibi güzelliklerin büyüsünü bozan vasat parçalar ve remixler  ”Heligoland ”e alınmamış. Neyse ki!

Yeni Massive Attack albümü tam 7 yıl aradan, ve ”100th Window” gibi bir hayal kırıklığından sonrasına tekabül ettiği için grubun kariyerinin gittiği yönü görmek açısından önemli bir albüm. ”Mezzanine ” döneminde ekibe dâhil olan Daddy G'nin yeni albümde yer alması da hoş bir sürpriz, ama büyütülecek kadar da mühim değil. Basında gereksiz yere  ”yeni Mezzanine geliyor!”,  ”Grup 10 yıl aradan sonra Daddy G ile tekrar bir arada” gibi tanıtımlar yapılması, son 10 yılda sadece 2 albüm çıkartan bir grup için komediden başka bir şey olmasa gerek.

”Heligoland” aslında güzel bir albüm olmakla beraber, 7 yıl aradan sonra  ”bu mudur yani? ”etkisi yaratıyor yine de, ister istemez. Neredeyse her şarkıda ayrı vokalle çalışmak da grubun konseptinden çalmış, her şarkı kendi bağımsızlığını ilan ediyor. Yine de  ”Splitting the Atom”,  ve ”Babel” gibi parçalar fazlasıyla iddialı olmakla beraber, Massive Attack'in bir süre daha ortalarda olacağını cümle âleme kanıtlar nitelikte.

Massive Attack, 90'larda trip hop'un yaratıcıları olarak ün yapmış olsalar da, albüm kapanışını yapan ”Atlas Air ” ve Elbow'dan Guy Garvey vokalli  ”Flat of the Blade ” gösteriyor ki, grup 2000'lerde boş durmayıp yollarını açtığı grupların sound'larını da takip etmiş. Her iki parçada da Exile vari hip hop etkisi ve Portishead'in son albümü  ”Third”ün gölgesi hâkim. Yaratıcılıktan takipçi konumuna düşmenin iyiliği de tartışılabilir tabi, ama bu iyi şarkılarla dolu bir albüme yüz çevirmemiz anlamına gelmemeli. Hele mevzu bahis grup Massive Attack ise.