Mirjan Van Der Meer

Mevsimlerin birbirine karışmasını hiç sevmem, kış karla gelsin güneşi unutsun, sonbahar bulutu alsın yağmuru tutsun, yaz ışını yaksın kavursun, bahar kokusunu burnuma dokundursun isterim. Renkleri ve insanları birbirine karıştırmanın tadı ama ne büyük boy pizzada var, ne çikolatada. Bir de renklerini, içini, dışını, ocağı şubatı yazı baharı dünyaya atıp kaynatan bir kız var. Sabahları uyandıktan sonra bir iki saniye baksam an’larına ve o günün öğle aralarında sevmezsem Ankara’yı gözlerimi kapatırım hemen aklıma gelir “Rooze”nin pudralı fotoğrafları.

Hollanda’da karla kaplı hali masallarda bulunan bir evde yaşayan 22 yaşında bir kız o. Kendisine Rooze diyo, Mirjan diyo  ama annesi babası gülüp ilk gülüşüne ne demişlerdir ona ben bilmiyorum. Duyuları kalbinden doğuyo ki kalbi dışından çarpıp çarpıp gözüne bakan filmleri, İzlanda’nın büyülü seslerini hiç ıskalamamış, hep  kenarlarına köşelerine doldurmuş. Her sabah elinde makinası av’a çıkıyor sanki Mirjan. Tek varoluş  biçimiymiş gibi bu, sabah kalkıp sıcak çay dumanını, oksijeninden ağaçlara karıştırırken doğaya uzanıp ordan kendisine yeni bir “wonderland” yaratıyor o yüzden böyle doğa, böyle doğal sanki. 



O sade’yi karıştırmıcam kelimelerimle renklerine, insanına, mevsimine. Rooze hep kendisinde, damarları hep var, varlığı kendisine, çiçeğe, karın şekline, su sesine hediye. Yılbaşında kendi evinize belki, başka bir kar yağsın istersiniz de o karın şeklini “Rooze” değiştirir, bir dokunuşta. Ben şimdi ikibinonda içimden yanımdan kafamdan rüyamdan neler geçsin onları yazmaya gidiyorum, o kağıdın üstüne bir fotoğraf yapıştırıcam, karla kaplı, uzaktan.  

Bu sayfaları karıştırıcam ki her bir ikibinonda noktasının üstü “oldu-olucak”larla dolsun
http://rooze.deviantart.com/
http://www.flickr.com/photos/rooze/

Herkesin ikibinon listesi ikibinondaki kendisi olsun, bu yıl tam bizden, bize olsun:)