Woven Hand Babylon Konseri

Sevgili Woven Hand dayı David Eugene Edwards’ın İstanbul çıkarması geçeli bir hayli oluyor. Dalgın bünyenin aklına geç düşen devrik cümlelerle bir konser kritiği yazmak için biraz süre geçmesini beklemek istedim. Fakat o sırada1 ay da geçivermiş, zaman hızlı akıyor kafasından nağmeler…

Belki de bu konser için yazamamanın temel sebebi insanlarla konuşup onların da konser hakkında düşüncelerini edinmekti, zira konserde insanın aklını karıştıran en büyük etkenin David Eugene Edwards’ın pek acayip agresif tavrı olduğunu söyleyebilirim. Yurtdışı konserlerinde de arada arıza yapsa da, bu kadar huysuzluğunun görüldüğü bir konser olmadığını işittim.



Konserde müzikal bağlamda çatır çatır çalıp söyleyen ve magazin basını tabiriyle her şarkının “hakkını veren” Edwards abinin şarkı aralarında ve zaman zaman söylerken de seyirciden veya orda olmaktan hazzetmeyen yoğun bir halet-i ruhiyeye sahip olması ise bizi- en azından beni- en çok şaşırtan etken oldu.

Konser sırasında “ Şehirde bir çok güzel mekan-konser, televizyonda o kadar güzel şey varken iyiki geldiniz, sağolun varolun” tadında verdiği beyanattaki küçümser tavır ve arka taraflardan bir işgüzarın “ Sarah Palin” diye bağırmasına , ısrarcı bir şekilde “ Ne Sarah Palin’i?, ne demek istiyorsun? “ şeklinde defalarca tekrarlayarak sorması, zaten gergin olan ortamı iyice gerdi.

Ramazan aynın son günleri kafası ile koyu hristiyan olmasından kelli bir agresiflik hissiyatı veyahut organizasyonla ilgili bir sıkıntısı olacağını düşünerek ve ayrıyetten kütük gibi kolları kavuşturarak konseri izleyen Babylon eşrafının sabitliği de belki David abimizi sıkan etkenlerden biriydi.

Yine de konserin sonunda bis yaparak biz sevenlerinin gönlünü almayı becerdi, fakat konserden başöğretmence paylanmış öğrenci hissiyatını üzerimizden de uzun süre atamadığımı belirtmeden geçemeyeceğim. Bir dahaki gelişinde daha akustik ve sinirsiz bir konser dileğiyle.