Bornova Bornova

“Bir annenin karnından sesleniyorum size. Beni hiçbir zaman görmediniz. En son benden haber aldığınızda daha doğmama iki ay vardı ve babamla annem bir parkta birisini öldürmekten söz ediyorlardı. İzmir’de doğacağım herhalde. Bornova’da bir evde… Biraz sizlere annemi ve babamı anlatmak isterim. Annem düz lisede okuduğu için üniversiteye gitmek konusunda kendine güveni olmayan biri. Aynı zamanda bana hamile olmadan önce yani lise yıllarında hap ve ot kullanıyordu. Babam ise, sakatlığı yüzünden daha fazla futbola devam edemediği için taksi şoförlüğü yapıyor. Her şeyi annemle evlenebilmek için yaptı. Biliyorum.

İşler daha ben doğmadan önce karışmış herhalde veya zaten hep karmakarışıktı hayat. Ben sadece duyduğum kadarına tanık olduğumdan bana öyle geliyor olabilir. Babam Hakan’ın, bir dönem yakın bir arkadaşı varmış Salih adında. Tüm pis işler bu adamdan sorulurmuş. Mahalledeki herkes korkarmış bu adamdan. Bir de Murat Abi var. O ise apayrı bir insan. Duydum ki hayatını erotik hikâyeler yazarak geçiren bir felsefe doktora öğrencisiymiş. Tüm bunların içinde olayları herkesten habersiz izleyen ben.

Şehirler büyüdükçe, insanların hayalleri küçülürmüş, hayallerine ulaşmak da zorlaşırmış. Git gide insanlar birbirlerine zarar vererek hayallerine ulaşmaya başlıyorlarmış. Hatta bir keresinde babam anneme ulaşabilmek için bu yolu seçmiş. Bu yüzden de büyük şehirde küçük hayatlarına hep bir şekilde devam edebilmişler.

… Sonra ise bir şekilde İnan Temelkuran ile tanışım. Beni Bornova Bornova’da gezdirdi. Benim hikâyemi bana anlattı. Babamın aşkı nasıl gördüğünü, mahalledeki güç kavgasının nasıl bir şey olduğunu, küçük hayatların aslında ne kadar gerçek olduğunu söyledi bana. Bir de üstüne film çektiğinden bahsetti. Beni de oynatacakmış!

Nasıl bir film olacağını sorduğumda ise o kadar şaşırdım ki. Alıştığımız tüm teknikleri kırıp kendini yeniden oluşturacakmış. Mesela geçmişi anlatırken hayal ve gerçek birbirine karışacakmış. Karakterler geçmişte olacaklarmış ama şimdiki zamanın konuşmalarıyla veya sinema ekranının köşesi birden geçmişe tanıklık edecekmiş yavaş ve siyah beyaz hareketlerle. Kamera genelde yakın çekim yapacakmış, hep suratları görelim hep duyguları bire bir yaşayalım diye. Bazen siyah beyaz görüntüler kullanacakmış bazen ise zamanın geçtiğini göstermek için görüntüleri kesip kesip birbirine yapıştıracakmış. Tüm bunlar filme hem gerçek olmadığını anlamını katarken bir yandan da çok gerçek bir hikayeyi anlatacakmış. Bir de dedi ki bana insanlar günlük hayata nasıl küfürlü konuşuyorlarsa filmde de bunu bozmayacakmış…

İşte benim bildiğim ve İnan Abi’nin anlattığı Bornova böyle bir yer… Doğmalı mıyım gerçekten acaba?”

Antalya Altın Portakal Festivalinde ödüllere doymayan Bornova Bornova, kullandığı ilginç çekim teknikleriyle ve her zaman hareketli kamerasıyla insanda tüm ödülleri toplayıp bu filme verme isteğini uyandırıyor.

Siz hangi ödülü vermek isterdiniz bu filme?