90’ların başında deneysel ve ambient tabanlı müzikler, rüzgarlarla İskandinavya ve civarına taşındı. Soğuk havayla da özdeşleşen bu rüzgar, İskandinav halkına ilham kaynağı oldu. Birbirlerine ısınan bu 2’li 90 ların sonuna doğru bir patlama gösterdi ve bu bütün dünyanın ilgisini çekmeye başladı. İşte Ólafur Josephsson’un , “Stafrænn Hákon” adı altında 1999’dan beri yürüttüğü proje de bu patlamanın içinde yer alanlardan.Beş albüm ve bir o kadar da EP ‘si bulunan  Stafrænn Hákon ilk üç albümünü kendisi yayımladı. Sonraları bu albümler İngiliz ve Amerikan plak şirketleri tarafından yeniden piyasaya sürüldüler. Dördüncü albümü bir İngiliz plak şirketi olan ve Stafrænn Hákon ‘un ikinci ve üçüncü albümlerini yeniden piyasaya sürmüş olan Resonant etiketiyle piysaya çıktı. Albümü eleştirmenlerden olumlu not alan Stafrænn Hákon, esas patlamasını Avrupa’da Resonant ve ilk defa Asya’da Nature Bliss etiketiyle 2007 yılında çıkardığı beşinci albümü “Gummi” ile yaptı.

Son yıllarda en meşhur icraatları genelde elektronik alanında olsa da, müzikal bağlamda hasbelkader  ulus olaraktan yetenekli olduklarını düşündüğüm  Fransızların cayır cayır garage rock yapan gruplarının varlığından pek haberdar değildim. Fakat çağımızın mp3 hortumlama kültürü kaynaklarında rastlaştığım Cheveu eski tüfek gitarları, deli enerjisi ve dalga geçen vokalleriyle insanın aklını başından almayı başarıyor doğrusu.

Zaman zaman disko, zaman zaman blues a kaçan tarzlarıyla insanı kendini bağlamayı başarabilen grubun indie shit gruplarla uzaktan yakından akrabalığı bulunmaması da kendilerini olan sevgimi de daha da perçinliyor.