Nick Cave & Warren Ellis - White Lunar

Nick Cave malumunuz Avustralya'nın medar-ı iftiharı, Pj. Harvey'in unutamadığı aşkı, Kylie Minogue'un önünde titrediği bitmez karizma kaynağı ve günümüzün en önemli müzik dehalarından biri. Bad Seeds'i biliyorduk, Grinderman'ı duymuştuk ama Warren Ellis de neymiş, kimmiş diyenler olabilir onun için açıklayalım. Ellis zaten hem The Bad Seeds'in hem Grinderman'in hem de Cave'in ara sıra katkıda bulunduğu The Dirty Three'nin elemanlarından biri. Aynı zamanda gitar, piyano, keman, flüt, madolin ve buzuki çalabilen bir multi-enstrümanist yani -Cave kadar olmasın- başarılı bir müzisyen. Düo olarak albüm çıkarma aşamasına ise, on beş yılı aşkın birlikte çalma ve bu yıllar geçtikçe özellikle Bad Seeds'de olan kopmalar yüzünden giderek Cave'in sağ kolu olmaya başlaması ile geldiğini düşünüyorum. İkilinin daha önce bir kaç filmin soundtrackinde imzası olduğunu biliyordum ama isimlerini yan yana koyarak sonunda bir albüm çıkarmaya karar vermeleri beni çok sevindirdi. Tabii bu ön bilgisizlikle albümü dinlemeye başlayınca sevincim biraz kursağımda kaldı.

White Lunar, Cave ve Ellis'in 2005 yılında başlayan soundtrack çalışmalarının 2cd, 33 parçalık toplama albümü. The Proposition, The Assassination of Jesse James by the Coward Robert Ford, The Girls of Phnom Penh, The English Surgeon, The Vaults ve henüz gösterime girmemiş The Road filmleri ve bazı belgeseller için yaptıkları parçalardan ve scorelardan oluşuyor. Bir kaç parça dışında tamamı enstrümantal tahmin edersiniz ki. Olmayanlarda da Nick Cave genelde fısıldadığı için sesi diğer enstrümanlar arasında kaynayıp gidiyor. Bahsi geçen filmler arasından yalnızca The Assassination of Jesse James by the Coward Robert Ford'u izlediğim ve pek sevdiğim filmlerden biri olduğu için açılış parçası ve filmde çok sık duyduğumuz tema müziği "Song for Jesse" tüylerimi diken diken etmeye yetti. Arkasından gelen diğer üç muhteşem parça da izleyenlere tanıdık gelebilir. Albümün tamamı Cave'inkinlerden çok Ellis'in Dirty Three ile yaptığı işlere daha yakın. Artık imzası sayılan kemanıyla yarattığı karanlık ruh hali ver gerginlik çok kolay hissediliyor. Ama diğer yandan neredeyse uyumaya yardımcı bir yanı da var.

Bir soundtrack için parça yapmak tamamen özgür olamayacağınız bir alana sıkıştığınız için daha zor olmalı diye düşünüyorum. Ama Cave ve Ellis sanki böyle bir şey yokmuş gibi tek başına durabilecek, filmlerin hiç birini izlemeseniz bile çok şey ifade edecek bir albüm yapmayı başarmış.