Ulaşıması güç,belki akla gelmeyecek bir yerde,oldukça mütevazi bir müze düşünün.Mahalle arasında kalmış, komşusu Hatice Teyze, en sık ziyaretçileri ilköğretim öğrencileri Ali, Zeynep, Mustafa olan, aramızdan olan, bizden olan bir müze.Çamlıca tepesinin eteğinde, Ünalan mevkiinde yer alıyor müzemiz. Süleyman Saim Tekcan  bize bu samimiyetle açıyor Türkiye’nin ilk Grafik Sanatlar Müzesi İMOGA’nın  kapılarını .Ve diyor ki: ‘Müzeyi burada kurmak Taksim’de Nişantaşı’da kurmaktan daha iyi değil mi? Sanatın amacı, etrafına ışık verebilmektir.Sadece belli bir çevrenin buluşma mekanı olmak değil.’

Devam >

Gördüğümde ilk aklımda beliren Pedro Almodovar’ın “Sinir Krizinin Eşiğindeki Kadınlar” filmiydi. Zaten bu belirti de eserden düşen ilk çağrışım kırıntılarını süpürdü. Silvia Knüppel’in aslında beş parçalık bir serinin ilk eşyası olan bu ürünü Experimentadesign Lisboa’da “Lapse in Time” sergisinde yerini almış.

Devam >

İnsanı  allayıp pullayıp, sonra elleriyle boyayan bir fotoğrafçı sıkıştı bu sefer köşemize. Renkleriyle buzlarla örtüp önce, sonra ışıklarla parlatıp, gerçeklikle olmayanı, soyutla olanı karıştırıp önümüze koyuyor.  Güzellik anlayışımızla oynuyor, yaptığı çizimleri yüzlere dikiyor, ne kadar dokunulmaz ve aslında bir o kadar kırılgan olduğumuzu camdan fotoğraflarıyla önümüze seriyor.

Devam >

HITCHCOCK
(YA DA BİR FİLMİ YENİDEN ÇEKMENİN ÖZEL BİR YOLU VAR MI?)

Encore Yayınevi'nin davetiyle İstanbul'a gelecek olan Slavoj Žižek 'in 3-4 Aralık'ta Boğaziçi Üniversitesi'nde "Post-İdeolojik Dünyada İdeoloji" konferansına paralel

Uyuşturucu, seks, bağımlılık, aidiyet, tüketim, popüler kültür, aile ve aşkla birlikte gelen mutluluğun getirdiği yıkım ve karamsarlık… 2009-2010 sezonunda DOT yine ‘In-Yer-Face’ akımının iki örneğiyle kaçınılmaz değişimi ve öğelerini suratımıza çarpacak.

Geçtiğimiz sezon Kürklü Merkür ve Karatavuk ile mobil proje ‘Dotbilsarda’ kapsamında Mark Ravenhill’in sekiz kısa gösterisi olan ‘Vur-Yağmala-Yeniden’i sahneye koyan DOT ekibi bu sezon da Aleks Sierz’in ‘In-Yer-Face (Suratına Tiyatro)’ akımının iki örneğiyle izleyici karşısına çıkacak: ‘Alışveriş ve S…ş (Shopping and F…ing)’ ve ‘Pornografi (Pornography)’.

Siyah.
Pierre Soulages’ın 1979 yılından beri tek seçimi. 
Dev tuvallerindeki tek renk. « Siyahın ve ışığın ressamı » denilen bu büyük fransız sanatçının vazgeçmediği, gücünü her eserinde bir kere daha bize gösterdiği, karanlığın, ölümün, boşluğun, yansımaların rengi.

Günümüzde soyut sanatın en çok tanınmış temsilcilerinden biri olan Soulages, bir haftadır Paris’teki çağdaş sanatlar müzesi Centre Pompidou’daki restrospektif sergisiyle karşımızda.

Oyun Atölyesi oyuncularının oynadığı, prömiyerini geçen yıl yapmış olan Testosteron adlı oyun, bu yıl ekim ayının 22’sinde başlayıp Kasım’ın 1’ine kadar oynandı. Biz de 24’ü cumartesi gecesi bu güzel oyunu seyrettik

Her geçen gün birbirinden güzel ve etkileyici  sergilerle hayatımızı renklendirmeye devam eden Pera Müzesi, klasik ve şık tasarımıyla dikkat çeken fakat ruhu hala genç kalmış bir müze. Sırf bununla kalsa iyi, müzenin film gösterimleri de ayda en az bir adet dikkat çekici film haftasıyla beni kendine aşık etti. Geçen hafta ziyaret ettiğim “Tuhaf Filmler” haftasıyla gerçekten izlerken kafamdan “wtf” (hay allah bu da nedir?) ünlemleriyle düşünceler geçerek izlediğim filmlerle doluydu.