Kings of Convenience – Declaration of Dependence

Kings of Convenience hakkındaki fikirlerimi zikretmek hem çok kolay hem çok zor. Çıkış tarihinden itibaren en sevdiklerim listesinde hep tepede olan nadir gruplardan. Bütün albümlerini arka arkaya dinleseniz de huzurdan asla uzaklaşmayacağınız gruplardan. Yürürken kulaklığınızdan beyninize akması ve mutlu bir şekilde yolunuza devam etmeniz Declaration of Dependence albümünü dinlerken başınıza gelecek birkaç durumdan biri.

Yine uzun bir süre playlist’inizden eksik olmayacak, kimine göre unutulmayacak şarkıların olduğu bir albüm daha geldi, 2009’un ender güzel haberlerinden biri oldu, naçizane. Sonbahar ve kış mevsimlerinin çoğu hafta sonunu bu albümü dinleyerek, keyifle geçirebilirsiniz.

Norveç-Bergen’den doğan, son 10 yıl içinde başarıyla yükselip, indie folk-pop tarzında gelmiş geçmiş en iyi grup durumuna gelen en sevdiğim ikili diye devam edebilirim; Erlend Øye ve Eirik Glambek Bøe. Şarkıların her daim sessiz, sakin ve samimi gelmesinin sebebini Erlend ile Eirik’in çocukluk arkadaşı olmalarına bağlıyorum. Gitar, piyano ve bazen aralarına katılan kemanın huzur dolu sesleriyle manidar sözleri birleştirince ortaya çıkan ziyafet ve dinlerkenki ruh hali, grubun başarısıyla doğru orantılı olsa gerek. Ayna misali. Erlend’ın yumuşak sesi, Eirik’in vokali ve akustik melodilerle bir çok dinleyicinin anılarında yer sahibi olmuş şarkıların arasından seçip isim veremeyeceğim, sayısız şarkı var ama hepsi için benzer hisler geçerli olduğundan konuyu uzatmama gerek yok diyorum. Benim Kings of Convenience maceram, Riot on an Empty Street albümündeki Know How ile başladı ve son albümlerindeki Peacetime Resistance ile devam ediyor demeden de edemiyorum. Mrs. Cold single’ıyla yeni albüm haberini veren ve klibiyle durdukları yeri bir adım değiştirmeden bizi heyecanlandırmayı başaran Erlend ve Eirik, bu albümde de beklenenden ötesini sunuyor. Özellikle iki şarkıdan bahsetmeme aldanmayın, albümdeki bütün şarkıların sonu gelmeden geçmek istemeyeceğiniz şarkılar olduğunu, dinledikten sonra kendinizi repeat tuşuna basar bulunca anlayacaksınız.

Sâfi huzurdan ibaret olan grup Kings of Convenience’ı bilmeyen tanıdıklarıma öyle anlatırdım, bir kelimeyle özetler, çok sakin, dinlendirici diye de devam ederdim. Sevdirdiğimi gördükçe de grubu kendim kurmuşçasına sevinirdim. Takip eden dinleyiciler gayet iyi bilir, bir sonraki albüm bir öncekinden hep daha güzeldir, ama eski albümleri de asla unutturmaz. Bu ironiyle ve huzurla dolup taşacağınız güzel bir albüm daha Kings of Convenience koleksiyonumuza eklendi. O kadar huzurdan bahsettikten sonra benim favorim olan Peacetime Resistance’ı dinleyerek albümü tanımaya başlayabilirsiniz.