Bazıları Uzunçalar

Bazıları Uzunçalar’a elektronik bir giriş yaptıktan sonra üzerimizdeki renkli t-shirt’leri çıkarıp, hırka ve kemik gözlükleri takma zamanı geldi.

Buruk gönüllerin, platonik aşkların ve arka planda durmanın müzikal uzantısı olan indie pop’un ana vatanı olan Britanya Ada’sının karanlık şehri Glasgow’dan bir çok grup girip çıktmıştır hayatımıza. Bunlar arasında beni en çok etkileyen isimlerin başında ise Belle and Sebatian gelir. Grub, bir dönemin ruh haline tercüman olması ve kendinden sonra gelen kuşaklara müzikal referanslar sağlaması açısından oldukça önemlidir.

Bu sayı Bazıları Uzunçalar'da Glasgow’lu Belle and Sebatian’ın geniş arşivinden elimde olan iki adet 12” formatındaki mini albümünden bahsetmek istiyorum.

Belle and Sebatian – Jonathon David (12” EP / 2001)

Bu iki mini albüm arasında aslında en ilginci Jonathan David. Müzikal bir farklılık değil bu albümü diğerlerinden ayıran. Albüm kapağından şarkıların hikayesine kadar, bütün olarak oldukça özel bir çalışma Jonathan David.

Belle and Sebatian bu albümde Eski Ahit’de aktarıldığı üzere, Filistin’li savaçsı Goliath’ı öldürerek İsrail Kralı olan David’in en yakın arkadaşı Jonathan ile aralarındaki özel arkadaşlığı, modern bir aşk hikayesine uyarlar. Hikaye ister milattan önce geçsin isterse günümüzde, Glagow'lu platoniklerimiz için arkadaşının sevdiği kıza uzaktan ilgi besleyip karşılığında bir beklenti içine girmemek kabullenilmesi gereken doğal bir durumdur.

Plak kapağında ki görseller de bu hikaye ile uyumlu olup, ön kapakta David ve Jonathon'ı temsilen grubun trompetçisi Mick Cooke ve gitarist (bass ve gitar) Bobby Kildea yer almaktadır. Arka kapakta ise bir diğer David fotoğrafı üzerine Jonathan David’in sözleri yazılıdır ki plağın arka kapak görseli kesinlikle daha şiirsel ve özeldir.

Kadim bir aşk hikayesini anlatan yüksek tempolu pop klasiği “Jonathan David” ile açılan albüm, diğer yüzünde ise daha sakin fakat daha tatlı bir şarkı olan “Take Your Carriage Clock And Shove It” ile devam eder. Estrümantal “The Loneliness Of A Middle Distance Runner” ile de, başladığı gibi aynı anda hem duygusal hem de neşeli olmanın verdiği karışık haz ile sonlanır bu mini albüm.  

Albümün kendisi ufak fakat etkisi oldukça büyüktür. Tek oturuşta defalarca dinlenebilen bir albüm olan Jonathan David, plağı defalarca çevirmek zorunda olduğunuzdan dolayı sizi yorsada verdiği zevk buna değer.

Belle and Sebastian – This Is Just a Modenr Rock Song (12” EP)

Bahsetmek istediğim bir diğer Belle and Sebastian çalışması ise “This Is Just a Modern Rock Song” adlı EP. Bu mini albüm hiçbir zaman grubun diğer çalışmaları kadar listelerde başarılı olamadı, fakat içinde barındırdığı duygu ve şehir ozanı geleneğinin sınırlarını zorlar nitelikte bir ustalıkla yazılan “This Is Just a Modern Rock Song” şarkısı ile benim için her zaman ayrı bir yerde durdu.  İlk dinleyişti diğer Belle and Sebastian şarkılarından keskin çizgilerle ayrılmayan bu şarkı, lise aşkı ile 20 yıllık mutlu bir evliliği olan adama bile reddedilmenin acısını hissettirir, hemde farkettirmeden, yavaş yavaş. Indie pop tarihinin en hüzünlü sözleri yoktur bu şarkıda ama herhangi bir rock şarkısıda asla değildir.

Bu mini albümü sevmek için yeterli olan “This Is...Rock Song” dışında “I Know Where The Summer Goes”, “The Gate” ve “Slow Graffiti” adlı nispeten daha kişisel ve minimal şarkılar barındıran bu albüm, kapak görselinin de desteği ile oldukça içine kapanık bir hal alır. Kapak görselinden bahsetmişken, yüksek constrast’lı bu fotoğraftaki kişinin Postcard Records kurucusu Alan Horne’den başkası olmadığını da belirtmek gerekir.