Hatcham Social - You Dig the Tunnel, I'll Hide the Soil

1970’lerden günümüze gelene kadar Post-Punk birçok tarzdan etkileşimlerle rave, new rave, dance punk gibi yeni tarzlarla evrilmesinin yanında, bazen kendi özünü koruyarak, bazen de müzisyenler tarafından farklı tarzlarla birlikte etkileşime sokularak daha sert ya da daha hafif yönlere çekildi. Interpol, She Wants Revenge gibi soundlarını Post-Punk ve Alternative Rock ile harmanlamış gruplarda da son bahsettiğimiz bu etkileşimin etkisini hissedebiliriz. Bu etkileşim genelde Post-Punk’ın o 70’lerde Bauhaus ve Joy Division gibi gruplarda gördüğümüz karanlık görüntüsünü dağıtır nitelikte ki aslında Interpol ve She Wants Revenge Post-Punk’taki karanlık havayı hissedebildiğimiz günümüzün güçlü gruplarından. Ancak genelde sadece Post-Punk , Alternative Rock karışımı biraz tehlikeli ve başarısız olabiliyor. Interpol ve She Wants Revenge’i bu karışımla başarılı kılan en önemli özellik Post-Punk’ın özünde duyguları kaybetmeden, günümüze uyarlamaları. Peki ya Post-Punk ile Shoegaze bir arada nasıl olur ? sorusunu ise, Hatcham Social’ın Mart 2009 çıkışlı “You Dig The Tunnel, I'll Hide The Soil” albümünde arıyoruz.

Hatcham Social birçok önemli Post-Punk grubu gibi İngiltere, Londra’da Tobias ve Finnigan Kidd kardeşler tarafından 2006 yılında kuruldu. Grubun kurulduğu tarihten beri bir çok önemli grupla arasında bağlantılar bulunmakta ki bunda Finnigan Kidd’in katkısı büyük diyebiliriz, lakin kendisi Klaxons’un ilk davulcusu idi ve Hatcham Social’a yoğunlaşabilmek için Klaxons’tan ayrıldı.Kendisi aynı zamanda bir “süper grup” olarak adlandırabileceğimiz The Chavs’te de belirli zamanlarda davul çalmaya devam ediyor..Bunun dışında grup The Horrors ve The Charlatans gibi gruplarla tura çıkmış ve Nelis Children, The Violets, Electricity In Our Homes gibi sıçrama yapması an meselesi olan önemli gruplarla iyi bağlantılar içinde. Grup Dance As If... & How Soon Was Then? Adlı ilk singleını kurulduğu yıl çıkardı ve olumlu tepkilerin ardından, 2007 Ocak ayında Britanya’da ulusal yayın yapan BBC Radio 6’da ilk defa ulusal olarak bir radyo yayınında çalınmış oldu. Bu singlela İngiltere’de adını duyurmaya başlayan grup The Charlatans’ın vokali Tim Burgess’la bu sayede gelişen arkadaşlıkları sayesinde 2.sıngleları “Til The Dawn / Penelope (Under My Hat)” in yapımcılığını Tim Burgess’a yaptırmayı başardı.Bu single’ın görselleri de The Horrors’ın vokali Faris Badwan tarafından yapılmıştı.2007 ve 2008’de çıkardıkları başarılı EP’lerden sonra artık 2008 sonunda stüdyoya bu sefer bir albüm için girmenin vakti gelmişti.

Albüme baktığımızda ilk olarak albümün adına, albümün ikinci parçası (kanım en güzel parçası) olan  Sidewalk’un ilk sözlerinde rastlayabiliyoruz. Sidewalk’a gelmeden evvel albümün ilk parçasından bahsetmek gerekirse hem The Jesus & Mary Chain hem de Primal Scream’den önemli bir etkileşim hissedebiliriz ancak kesinlikle ikisi kadar sert bir sounda sahip değiller. Her ne kadar The Jesus & Mary Chain havası vermeye çalışılsa da bu şarkıya pek olmamış gibi ama yine de kendine has bir şeyler ortaya çıkarılmış. Sidewalk’a geldiğimzde ise ilk şarkıdan sonra bizi oldukça içine alan ve aynı zamanda albüm diğer 10 şarkıdan çok daha uzun olan (bir tek son şarkı Give Me the Gift ile süreleri aynı gibi) 4 dakika 27 saniyelik bir şölen olan Sidewalk’a gelebiliriz. Bu şarkıda denediklerine bakarsak gerçekten kanımca çok özel: Post-Punk’ın o sert ve bazen hüzünlü duygusunu içinde barındırıp o her şarkılarında barındırmak istedikleri canlılık ve biraz da neşeyi de içine katıp, bir çok Post-Punk grubunda olduğu gibi gitardan çok bassı ön planda tutup daha sonra da şarkıya trompet eklemek! Buna Shoegaze ve Post-Punk’ın dengeli karışımı da eklenince mükemmel bir şarkı çıkıyor diyebiliriz. Ancak bu kadar süper bir parça albüme katkı mı yapıyor yoksa onu albümden ayırır bir konuma mı getiriyor bu da ayrı bir durum.

Konu Shoegaze ve Post-Punk olunca pek tabi ki az evvelde belirttiğimiz gibi Hatcham Social’ın en öenmli ilham kaynaklarından biri kaçınılmaz bir şekilde The Jesus & Mary Chain oluyor ve dinleyici de ister istemez o havayı arıyor ki aslında gitar ritimlerinde de o havayı hissetmiyor değil ancak Shoegaze’in o deneysel ve dream pop öğelerini pek kullanmayı tercih etmiyor Hatcham Social albümün nerdeyse bütün parçalarında, ki bu da biraz yaptıkları müziği biraz kısıtlıyor. İnsan biraz A Place to Bury Strangers’taki kadar olmasa da bir sertlik arıyor Hatcham Social’ı dinlerken ancak o pek bulunamıyor sanki. Parçalar ilerledikçe daha biraz daha ilk başlarda hissetmediği ve özellikle de vokalden dolayı hissetmeye başladığı bir The Clash vari bir hava hissediyor ama yine sanki bir şey eksik gibi geliyor. Ama yine de davul başında başarılı işler başaran Finnigan Kidd albüm boyunca kullandığı ve kendini dinlettiren riffleri ile her şarkıyı olması gerekenden daha kaliteli hale getiriyor. 33 dakikalık albümün sonlarına gelince, aslında ilk 4 şarkıdan sonra, biraz yorulmaya başlıyor. Çünkü bir çok şey kendini tekrarlamaya başlıyor ve o ilk 4 şarkıdaki Hatcham Social’ı arayış ve heyecan kendini birazcık aynı şarkılara bırakıyor. Bu şarkılara tek olarak baktığımızda aslında pek sıkıcı değiller aksine neşeli ve hızlı şarkılar ancak pek özgün bir yanları yok.

Sonuç olarak başta “Sidewalk” şarkısının oldukça öne çıktığı ve ilk 4 parçanın başarılı ve özgün havası bir albümün şarkılar ilerledikçe biraz yorduğu ancak ileriki albümleri umut vaat eden bir albüm “Hatcham Social”ın “You Dig The Tunnel, I'll Hide The Soil” adlı albümü. Post-Punk ve türevlerini yakından takip edenlerin edinebileceği bir albüm diyebiliriz özetle.
Son olarak Sidewalk’a albümden evvel bir promo-single çıkarsalar imiş kanımca çok iyi satış rakamları da yakalayabilir ve isimlerini daha da duyurabilirlerdi. İyi dinlemeler.