Frankmusik – Complete Me

Frankmusik’in ilk albümü “Complete Me”nin kapağını ilk gördüğümde, aklımdan o kadar çok şey geçti ki, serbest çağrışım bu olsa gerek! Başta, aklıma Gossip’in “Music for Men” kapağı (arada hülyalı bir şekilde ilk kliplerinin görüntülerini hatırlamak), ikinci olarak Zoot Woman’ın her yerde kaşınıza çıkan Otto Santral konser afişi (gidemeyeceğimi hatırlayınca yine üzülmek), son olarak da Friendly Fires’ın bu sene Freshtival’da gösterdikleri performans (heyecanıma yenilip aptalca dans etmeye çalışmak).

Sizin, bu “etkili” dans figürlerimi görmeniz kör edici olabilir, ama bana göre onları yeniden yapmak için büyük bir şans “Complete Me”. Alışveriş yaparken yavaşça kafamı sallamak, shuttle beklerken ayağımı bir o yana bir o yana kıvırıp müziğe uygun havada kavisler çizmek (bence bunu herkes hayatında bir kere yapmıştır) ve elbette yalnızken, Conan O’Brien’a özgü hareketlerle dans etmek. Peki, sadece dans mı ettiriyor bu albüm? Nasıl bir albümü tek bir janra dahil edip onu kısırlaştırmamız büyük bir hataysa, aynı şeyi Complete Me’ye electropop deyip albümü “dans ettirenler” rafına kaldırmamız da hata olur. Örneğin, en favori şarkım ve dilinize dolanacağına emin olduğum Time Will Tell (I loooost my girl/I loooost my world) gibi über-hiperaktif bir şarkıdan sonra Done Done ve son şarkı Run Away From Trouble düpedüz ballad, bayağı da hüzünlendirenlerden hani. Zaten insanı bir moddan diğerine sürüklemek için Vincent Frank gibi bir müzisyen olmanız gerek. 1985 doğumlu bu İngiliz, sırasıyla Saint Martins ve London College of Fashion’da okurken, şansını bir de müzikte denemeye karar veriyor (evet, bazıları gerçekten şanslı ve yetenekli doğuyor). CSS’ten Amy Winehouse’a uzanan geniş bir remix tecrübesinin yanısıra, şimdi de ortalığı ilk albümü ile kavuruyor.

Albüme biraz daha yakından bir göz atarsak. “In Step”le yavaş yavaş, duraksaya duraksaya açılan albüm, sizi bir bekleyişe sokuyor: Bu albüm daha ne kadar hızlanabilir? Böyle orta harekette monoton bir şekilde devam mı edecek? Bu şarkı sizi yanıltmasın, çünkü ondan daha da hızlı olanlar var. Albümün ilk single’ı “Better Off As Two” öyle bir başlıyor ki, suratınıza kocaman bir gülümseme yayılıyor; tabii bu benim dramatik girişler yapmayı çok sevmemden kaynaklanıyor olabilir. İkinci single ve pek samimi “Confusion Girl”ün klibi 784 bin küsur kez izlenmiş ama bunun nedeni Vincent Frank’in kovaladığı Holly Valance olabilir!

Genel olarak, “Complete Me” albümünde hiçbir eksiklik ya da kulağı tırmalayan ses yok. Dahası, Friendly Fires şarkıları gibi her şarkıyı ilk dinleyişte ezberliyorsunuz (sevgiliniz falan varsa, hepsini yürekten söyleyeceğinize eminim), ki bu da albüme ısınmanızı daha da kolaylaştırıyor. BBC’nin “Sounds of 2009”unda kendine prestijli bir yer bulan bu albüm hakkında, artık ne diyebilirim ki? İzninizle, ben biraz dans figürlerimi çalışmaya gidiyorum!