Kitsune Records Compilation
Son zamanlarda iyice kızışan "record wars" eyleminin en güçlü taraflarından birisi olduğu aşikar. (Ed Banger 2007 savaşını açık ara önde bitirmiş olsa da! ) Kitsune Records'un bu savaştaki amiral gemilerinden Fischerspooner yeni albüm öncesinde ilk single'ı "The Best Revenge"ı piyasa sürme heyecanını yaşarken, Kitsune da gelenekselleşen toplama albüm serisi "Kitsune Maison Complation"un 5. sini 4 Şubatta piyasaya sürdü.
Sadece bir janr üzerine yoğunlaşmak yerine , İngiltere'den , Amerika'dan ve Fransa'dan gelen ve her biri bir diğerinden belirli şekilde farklılık gösteren sanatçıları içerisinde barındıran Kitsune Records'un bu 5. toplama albümünde de bu çeşitliliği fazlasıyla hissetmek mümkün.
Albüme tahmin edileceği üzere Fischerspooner - The Best Revenge ile başlıyoruz daha önceki Kitsune Complation' larından farklı olarak bu sefer albüm biraz daha orta tempo bir parçayla başlıyor. "Birazdan dinleyeceklerinize hazır olun" der gibi. Burada Fischerspooner ile alakalı ufak bir düşünce: ilk çıktıkları zamanki "alternatif" duruşları bizi kendilerine hayran bırakmıştı, ama şimdi baktığımızda genel electro sahnesinden çok da farklı gözükmüyorlar ; umalım ki albüm single kadar "aynı" olmaz.
İkinci parçamız , çoğu müzik editörü tarafından "geleceği parlak gruplar" arasında gösterilen Late Of The Pier le devam ediyor.. “Broken” parçalarına “Fariy Light” mix'i oldukça hareketli ve eğlenceli. Sonrasında gelen alan Braxe parçası "addicted" için aynı şeyleri söylemek bir hayli güç. "Timbaland ezgileriyle süslü fransız electrosu" desek gayet uygun olur çalışma için -kendimce olmamış-.
Alan Braxe ile uyuştuktan sonra bizi hareketlendirme görevi David E. Gray'e verilmiş. Vücudumuzda hafif kımıldamalara yol açan "To Yourself" şu sıralar moda olan pop-dance akımına iyi bir örnek. Ardından bizi karşılayan isim ise , bir çoğumuzun ismini ilk kez bu toplama albümde duyduğu/duyacağı "Pin Me Down". Bloc Party'den Russell Lissack'ın New York'lu şirin kızımız Milena Mepris ile ortak projesi Pin Me Down'un ismini bu aralar sıkça duyucağız gibi. "Cryptic" albümdeki göze/kulağa çarpan çalışmalardan.
Yabancı bloglarda ve müzik sitelerinde "albümdeki demirbaş çalışma" olarak adlandırılmasına rağmen M.İ.A - Xr2 remixi , kendi adıma "demirbaş" etkisi yaratmadı. Tabii ağabeylerimizin görüşüne de saygımız sonsuz. 7. parçamız " The Teenagers - Homecoming (Gentelmen Drivers Rave Mix) ". Belki ön yargılı yaklaştığımdan olacak , ("ben rave remixiyim" , "ben techno mixim" tarzındaki remixlendirmelere her daim gıcık olmuşumdur) ben de iyi bir dinleme tecrübesi yaratmadı ancak ardından gelen Autokraft ,”Pardon Garçon” ile beni tekrar hareketlendirdi, basit elektro tınıları her zaman sevmişimdir.
Kitsune Maison "hazır hızlanmışken devam edelim" der gibi , Digitalism - Pogo (Digitalism's Robotic Remix (!!!) ) ile devam ediyor. Hepimizin gayet iyi bildiği “Pogo” çalışmasına , başarılı sayılabilecek bir remix. Electro süslü 3. parça data'dan “Aero” albümdeki favorilerimden.
"Zıplayan eğlence topluluğumuz" un da çok sevdiği "Does İt Offend You , Yeah!" , Let's Make Out ile maison semalarında. Fazla söze gerek yok. "Yes She Does!"
"Bu kadar ünü nasıl kazandı?" diye merak ettiğim djlerden olan Rex The Dog , yine bilindik melodilerinden biri ile Kitsune Maisonda. Bütün parçaları birbirinin aynı gelir bana , "Circulate" de farklı değil.
Brezilya semalarından gelen keyboard tınıları tanıdık geldi mi? Bitchee Bitchee Ya Ya Ya'dan (!) Fuck Friend (!!) CSS remixiyle karşınızda. Şarkıyı dinlerken "Lets Make Love And Listen Death From Above" benzeri "korku" tınılarını bol bol duyuyorsunuz.
On Board - Friendly Fires. Disco Punk O Yeah! albümdeki vasat üstü çalışmalardan. The Rapture sevenler bu gruba bir göz atabilir. Big Face'in I Wanna Be A Style Crusader çalışmasına data tarafından remix'i çok başarılı bulsam da , Daft Punk ve Justice çalışmalarına olan yoğun benzerlik dikkatimden kaçmadı değil.
Bulunduğu tempo grubundan (135+ bpm) pek haz etmediğimden olacak , "Kid - İ'll Never Now" çabuk geçtiğim parçalardan biri oldu. Albümdeki son çalışma ise ilginçtir bir Vicariuss Bliss Remixi. Fransız hip-hop solistlerini andıran vokaliyle Cazals/Yelle çalışmasına yapılan remix, albüme farklı bir son. Remix gayet başarılı, çalışmanın kendisi için aynı şeyleri söylemek ise zor.
Albümün tamamına bakınca, yazının başında da dediğim gibi Kitsune Records bünyesindeki çeşitlilik göze çarpıyor. Belirli noktalarda zıplamak bazen de sıkılmak (kendi adıma) mümkün. Maison serisinin her birinde yeni bir grup keşfetmek mümkün. Bu albümde de Kitsune bize Pin Me Down grubunu sunuyor. Eh bize de bu noktadan sonra Kitsune Records'a teşekkür edip, başarılarının devamını dilemekten başka bir şey düşmüyor.

Anasayfa>>
Müzik Bölümü>>
|