Placebo - Battle for The Sun

Bir grubu, 9 senedir bıkmadan dinleyince, şuncacık yerden taşırıp, baloncuklarını etrafa saçacak çok cümleniz oluyor. Böyle bir durumda işin külliyatına girmek ise tehlikeli. Yazı içinde, öznel değer ve sıfat kullanımının artmasından korktuğumdan değil de, "emo, overrated, damar, reklam" gibi kelimelerle dolu ön yargı geçmişimizin şu yazıma sinmesinden çekiniyorum sanırım... Neyse, bu yazıyı eski günlere âlet etmeyeceğime göre işe, "Steve Hewitt'siz yeni kuşak Placebo'nun son albümünden -ilk dinlediğimde- ne kadar nefret ettiğim" ile başlayabiliriz. Ama önce reklamlar!

Belki duymuşsunuzdur; grubun androjen cephesindeki değişiklikler zımba delikanlı, Steve Forrest'in katılımıyla sınırlı kalmadı... Grup, plak şirketi ile ilişiğini kesti, yeni bir prodüktör arayışına girdi ve hatta bir ara dağılma eşiğine bile geldi. Öyle ki; Brian Molko, bir söyleşide eski davulcu Steve Hewitt'in ayrılışıyla ilgili olarak, "... aksi takdirde dağılacaktık." der. Grupta tek sorun Hewitt değildi; Meds'in beraberinde gelen uzun ve aralıksız turlar, ek promosyonlar, Brian'ın oğlu Cody ile pek vakit geçirememesi ve daha bilmediğimiz pek çok neden, bu adamları 2 sene içinde bir 10 yıl kadar yaşlandırdı. Tüm bu sorunların ardından alınan radikal kararlar ve kendilerini bunca senedir uyuşturan maddenin tüm bileşenlerini baştan sona değiştirdikleri son albümleri, Battle For The Sun!

Battle For The Sun, bilindik Placebo kuramından çok uzakta bir albüm! İş bu sözdeki albüm, insan psikolojinin en hastalıklı bölümlerinden alıntılanmış bol cinaslı sözlerin yerini, optimist mesajlara bıraktığı, melodilerinin ise kimliğini, anne kızlık soyadı farklılığı ve gizliliğindeki post rock ve math rock elementlerinden oluşturduğu bir kuramda kurgulanmış. Brian, bir röportajında “her albüm öncesi, şarkı yazımı sırasında, kendisini laboratuvarda deney yapan bir müzisyen gibi hissettiğini” söylemişti. Bizler Stefan Olsdal'ın Hotel Persona'da kullandığı elektronik yamalar ve Brian'ın -albüm aralarında- ufak kulüplerde geliştirdiği DJ'lik denemelerinin etkilerini Sleeping With Ghosts'da fazlasıyla hissetmiştik, belki de grubun en farklı ve özgün çalışması olarak nitelendirmiştik. Battle For The Sun'da ise etkiler daha çeşnili: Tool ve Muse'dan tanıdığımız David Bottrill'in sert müdahaleleri, Brian'ın 'Godspeed You Black Emperor, Mogwai, Explosion In The Sky' gibi post rock grupları bu dönemde sıklıkla dinlemesi, tüm enerjilerini 22 yaşındaki deli fişek Forrest'tan almaları... diye uzayıp giden bir liste. Aslında Placebo, bu sert mizacı ilk kez göstermiyor: Bulletproof Cupid ve The Bitter End'i Battle For The Sun'da yayınlamaları, muhteviyata aykırı düşmezdi!

Reklamları izlediniz! Battle For The Sun, öyle, ilk dinleyişte hemen sindirilebilecek bir albüm değil! En azından benim için durum kolay olmadı. Meds ile “back to the roots” deneyimi yaşamışken ve buna alışmışken yeni bir şeyleri kabullenmek kolay olmayacaktı elbette. Diğer bir yandan, albümü tüm ön yargılarımdan sıyrılıp tekrar dinlemeye karar verdim. Sonuç ise beklediğimden çok daha fazlasıydı. Artık orta yaş olmuş ve saçlarındaki beyazlarla savaşan bu güzel adamlar, hala nancy boy ayaklarında davranmaya devam etseydi, işte o zaman kendimizden ve kendilerinden şüphe etmemiz gerekirdi. İşin en lezzetli kısmı ise, deneyimledikleri tüm yeni tatların -yani yaylılar, sert gitar darbeleri, anthemic melodilerin- gayet başarıyla tasvir edilmiş olması... Kısaca, Placebo şu sıralar, eski albümlerinin yüzeyde bıraktığı acımtırak gitar tortularını, yaylılar, Fender Bariton Special ve gıcır MXR pedallarla -yüzeyi çizercesine- söküp atmakla meşgul... Yeni sloganımız ise az metafor, çok reverb!

Deneyden bahsetmişken, grup müzik kariyerlerinde ilk defa albüm kaydı için Londra dışına çıktı. Aldığımız duyumlara göre albümdeki şarkılardan Battle For The Sun ve Speak in Tongues da -sadece dostlarına açık olan- bir jam session’da son halini aldı. Brian ve Stefan, kayıtlarını her ne kadar kendi hallerinde yapmaya alışık olsa da yeni bir şeyler denemek adına bazen arkadaş görüşlerine başvurabiliyor. Hatta Stefan bu konuyu şu şekilde mecazlaştırmış: “Biz duvara bir parça pislik attık; yüzeye yapışan sağlar bizimdir!” Bu arada unutmadan; 'Speak in Tongues, Brian'ın albümde en sevdiği şarkı!

Grup, 1994 senesinde, Rhys Chatham orkestrasında çalıyordu. O zamanlardan kalma riff kullanımı ve zarurî nota değerlerini, bugün hala bazı şarkılarda kullanıyorlar. 15 yıl önce yazılmış Kitty Litter'da da aynı durum söz konusu; bol çeşnili riff'ler harici, bugün, şarkıda değişen tek şey aranjesi... Eski alışkınlıklardan bahsetmişken, grubun debü albümlerindeki Sonic Youth esintisi yadsınamaz. Brian'ın Thurston Moore takıntısı bu albümde de kendisini gösteriyor: Şöyle ki; Brian bir gün Paris L’olympia’da SY konserini, bulunduğu locadan pür dikkat izlerken Moore'un kullandığı MXR pedallara takılıp kalır. Hemen bir tane edinir ve Devil in Details'da bunu kullanır. Geçtiğimiz hafta Kuruçeşme Arena'da konseri izleyenleriniz belki fark etmişsinizdir; Brian sıklıkla bu yeni oyuncağıyla oynadı, yaptığı reverb'lerle post rock görevini başarıyla tamamladı.

Kişisel seçimlere geçecek olursak; albümde en beğendiğim şarkı Kings of Medicine, yaylılar ve piyano partisyonları ile Placebo'nun en iyilerinden birisi olmaya aday! Şarkının akustik girişi, Brian'ın son zamanlarda dinlediği Bon Iver gibi folk tabanlı sanatçıları akla getiriyor. Kendisinin bir erkek için yazdığı Julien ise grubun deney ürünü albümü; Battle For The Sun'ın Kitty Litter'dan sonraki en hafif meşrep şarkısı. Placebo'yu sevmek bir yana, bu iki şarkı, müzikalite açısından kesinlikle “piece of art” olarak adlandırılabilir.

Her Placebo albümünün dinleyiciyi ikiye ayıran farklı bir formülü vardır. Aslında kısa bir uzantıda fakat çözümü zor olan bir formül bu: Meds'ten itibaren işin özünde Nancy tadı yakalayamayan dinleyiciler olduğu gibi içinde, -bir umutla- androjen bir karışım arayanlar da hayli yadsınamaz sanırım. İşte tüm bu beklentilerden sıyrıldığınızda, her dinleyişte -gruba dair- farklı şeyler keşfedeceğiniz yeni deneyimler sizleri bekliyor olacak.

Anasayfa>>
Müzik Bölümü>>