Morrissey - Years of Refusual

Sizin kralınız kim? Rock'n'roll ve köklere bağlılık ile Elvis mi ya da ozanlığın tutku çemberinde gezindiği Jeff Buckley mi?

Manchester efsanesi The Smiths'in sözü ve sesi Steven Patrick Morrissey, punk ile başlayan ve rock'ından ziyade post-punk soslu gitarlı popuyla öne çıkan kült grup macerasının ardından onuncu solo albümünü bize bahşetti. Solo kariyerininilk yıllarında Smiths çizgisinde kırılgan gitarlar ve melankolik soft soundda işler çıkaran Moz yaşı geçtikçe yumuşayan ve köpüğe dönüşenlerin aksine gitarlara daha yol verdi. Alternatif rock adına kısırlığın had safhada olduğu 2000'lerde açıkçası ilaç niyetine kulaklara zerk edilesi albümler sunuyor Moz. "Years Of Refusual" da aynı yolun yolcusu.

"Years Of Refusual" öncelikle 97'deki "Maladjusted" sonrası kış uykusundan uyanan Moz'un 2004 de "You Are The Quarry" ve 2006'da "Ringleader Of The Tormentors" ile başlayan yeni dalga atağının üçüncü halkası. Tarzında ve müziğe bakışında hiçbir değişiklik yok, Moz'dan ne umuluyorsa kayıtta o var. Ama bu "yine yeniden"lik asla rahatsız etmiyor, klişe hissiyatı zerre yok, aksine albüm Moz'un son dönemlerde çıkardığı belki de en iyi iş.

"Somethin Is My Squeezing My Skull" ile albüme gümbür gümbür punk tadında giriyor Moz. "Mama Lay Softly on the Riverbed", Smiths vari bando davulları kullanıp, akorların sadece Britanyada olabildiği çekici sıralamasını işliyor. "I'm Throwing My Arounds Paris" de çekicilik doruklarda, "hala böyle bir müziği ondan başkası yapamıyor" cümlesini sarf etmemek imkânsız. "When Last I Spoke To Carol" Moz'un akdeniz ile alakasının sonucu deniz tuzlu ve tatlı esintili bir "soğuk" sıcak. "One Day Goodbye Will Be Farewell" de Moz'un o eşsiz sesinin ona özel çeşitli numaralar ile sürüklendiği ve Moz'un 90'ları kokan güzellikte bir şarkı. "It's Not Your Birthday Anymore" "Kill Uncle" günlerini andırır havası ve sounduna cazırdayan gitarları eklemiş, Moz'un "oohhh" larının bile nelere kadir olabileceğini tekrar hatırlatıyor sanki.

Morrissey hala çekici, hala çok ayrık ve çok özel! 25 yıl sonra hala böylesine üretebilmek ve ayakta kalabilmek kolay olmasa gerek. Bu çeyrek asrın son yirmi bir yılında onunla olmaktan dolayı şanslı sayıyorum kendimi. Her şey bir yana yıllar tükenirken bir yanda Moz'un da tükenmediğini görmek ve ilk günkü gibi onu duyabilmek harika. Sizin kralınız kim? Benim ki belli!

Anasayfa>>
Müzik Bölümü>>