Belle And Sebastian - Tigermilk

Grup : Belle And Sebastian
Albüm : Tigermilk
Yıl : 1996
Plak Şirketi : Electric Honey

Madame Cecile Aubry’nin kitaplarının konusu olan Belle and Sebastian, beyaz bir dağ köpeği olan Belle ile bu köpekle maceralara atılan Sebastian isimli bir çocuğun öyküsünü anlatıyordu. 60’lı yıllarda bu popüler kitap, Fransız televizyonlarında çizgi film olarak yayınlanmaya başladı.

İsmini bu çizgi filmden alan Belle and Sebastian, 1996 yılında Glasgow’da 24 saat açık bir kafede kuruldu. İçerideki 7 genç, çocukluk kahramanlarının isimlerini birleştirip müzik yapmaya karar veriyorlar. Grubun beyni Stuart Murdoch, Glasgow üniversitesinde fizik okurken 3 kere sınıfta kaldığı için okuldan atılıyor ve kendi yolunu çizmeye karar veriyor. Boksörlük ve koşuculuk gibi denemelerden sonra şarkı sözü yazmaya başlıyor. Bir noktadan sonra içindeki boşluk, Murdoch’u Belle and Sebastian’ın en büyük ilham kaynaklarından biri olan kült grup Felt’in kurucusu Lawrence Hayward’ı aramak için Londra’ya sürüklüyor. Fakat bu hareket ümitsiz bir hayal kırıklığı ile sonuçlanınca daha fazla şarkı sözü yazmaya başlıyor.

Murdoch işsizler için açılan bir müzik kursunda Stuart David ile tanışır. İkili daha sonraları kemancı Sarah Martin, gitarist Stevie Jackson, klavyeci Chris Geddes, davulcu Richard Colburn ve çellocu Isobell Campbell’ı aralarına katarak ekibi tamamlamış oldular. Grupta yer alan bu yedi kişinin ortak düşünceleri bu grubu sadece bir proje olarak bırakmak, müziğin hayatlarına girip onları yönlendirmesini engellemekti. Hatta grup, sadece 2 albüm çıkarıp dağılmayı planlıyordu. İlk sessiz patlamasını, 1996 yılında pop akımının en etkili döneminde, Electric Honey etiketiyle 3 gün içinde kaydettikleri ilk albümleri “Tigermilk” ile yaptılar. Sadece 1000 kopya basılan bu albüm, Radio 1 dj’lerinden Mark Radcliffe tarafından keşfedildi. Albüm tekrar basılana kadar 400 pound gibi bir rakama el değiştirmeye başlamıştı bile.

Tigermilk albümü kelimelerle ifade edilmek istense sanırım kullanılacak en güzel iki sözcük kırılgan ve değerli olurdu. Nick Drake, Felt, Orange Juice,The Smiths, Beach Boys etkilerinin hissedildiği albüm kendine özgü havasıyla farklı bir kulvarda ilerliyor. Albüm Murdoch’un şarkı sözü yazma becerisini gösteren, İncil referansları içeren “The State I am In” ile açılıyor. Ardından gelen “Expectations” bir insan nasıl olur da bu kadar gerçekçi gözlemler yapar, kendi hayatından ve çevresinden nasıl kısa hikayeler anlatır sorusunun cevabı sanki. “Yaptığımız müzikte mutlu bir hüzün mü var, yoksa hüzünlü bir mutluluk mu?” tezinin formülü “She’s Losing It”, grubun klasik tarzından biraz uzaklaşmış görünen “Electronic Renaissance”, sözlerin müzikten bir adım önde gittiği ”I could be Dreaming”, piyano ağırlıklı, kemanlı, flütlü renkli bir cümbüşün yumuşak vokallerle desteklendiği “We Rule The School”, kişisel fikrimce en güzel Belle and Sebastian şarkılarından bir olan “My Wandering Days Are Over”, neşeliymiş gibi görünüp insanı ters köşeye yatıran ironik “I Don’t Love Anyone”ve albümün finalini yapan “Mary Jo”.

Albümlerinde ve basın için verilmesi gereken fotoğraflarda bile grupta yer almayan bir kız fotoğrafını kullanan grubun bir başka özelliği ise konser mekanlarında ve kafelerde konserler vermekle kalmayıp, konser alanı olarak kendilerine kütüphaneleri, kiliseleri ve de evleri seçiyor olmalarıydı. Zaman ilerledikçe gruptan kopmalar başladı. Stuart David gönlünü kaptırdığı elektronik temelli müzik için “Looper “projesine yöneldi. Isobel Campbell ise 2002 yılında “Storytelling” albümünün yayınlanmasından sonra “Gentle Waves” projesi ve solo kariyerine yönelmek için grupla yollarını ayırdığını açıkladı. ”Im Waking Up to Us” parçası yarı acımasız ve yarı hüzünlü sözleriyle Isobel Campbell’a hissedilen eksikliği anlatan bir parça olarak hafızalarımızda yer edindi. Bütün bu ayrılıklara rağmen Stuart Murdoch gönlünden kopan en güzel hikayeleri anlatmaya devam ediyor bizlere.

Anasayfa>>
Müzik Bölümü>>