Tindersticks - Tindersticks

Grup : Tindersticks
Album : Tindersticks (aka First Album)
Yıl : 1993
Plak Şirketi: This Way Up

Nottingham çıkışlı olan Tindersticks diğer İngiliz gruplarından farklı olarak 90’larda İngiliz Brit-pop’undan ve gitar bileşimli müzikten bağımsız kendi duruşuyla dikkatleri çekti. Nick Cave, Leonard Cohen tarzı karanlık şarkılar, barok yapının içinden sızan melankoli, net olmayan naif tınılar, bir edebiyat eseri gibi yazılmış sözler, Stuart Staples’in benzeri olmayan vokal üslubu, piyanoyla dans eden kemanlar, zaman zaman öfkeyle parıldayan, zaman zaman çarpık ritimlerle derinleşen melodiler, paranoyak kırılganlıklar, aşk yaralarıyla dolu nihilist şarkı sözleri ve benzersiz bir romantizm Tindersticks müziğinin yapı taşlarını oluşturdu.

İlk olarak “Asphalt Ribbons” ismiyle kurulan grup vokalde Stuart Staples, keyboard’da David Boulter ve Dickon Hinchcliffe’den oluşuyordu. 1992 yazında bu elemanlarla birlikte gitarda Neil Fraser, basta Mark Cornwill ve davulda Al McCauley Tindersticks’i oluşturdu. Aynı yılın kasım ayında, ilk single çalışmaları olan”Patchwork”yayınlandı. Kendi kayıt şirketleri olan Tippy Toe’dan “Marbles “şarkısını Huggy Bear grubundan Niki Sin ile beraber düzenlediler. Bu parça Rough Trade’s Single Club albümünde kendine yer buldu.

Tindersticks’in bu debut albümü yayınlandığı sene tabiri yerindeyse her şeyi ezdi geçti. Melody Maker’da Nirvana ve Pearl Jam’i geride bırakıp yılın albümü seçildi. İngiliz basınından büyük övgü gören albüm; rahatsız edici, bir o kadarda çekici olan “nectar” parçasıyla açılışı yapıyor. Karşılıksız sevginin nasıl bir acı verdiğini anlatan çaresizlik baladı “Jism”, bir Pavement cover’ı olan “Her” ile albümün içinde kaybolmaya başlıyoruz. İyice kendinizden geçmenize neden olan “City Sickness” Patchwork” ve “Marbles” üçlüsü ardı ardına iyice gardınızın düşmesine neden olur. “Drunk Tank” sizi sersemleten son yumruğu vurur. “The Not Knowing” ile finali yapıp, artık dış dünyayla ilişkiniz kesilmiş, bitkisel hayata girmişsiniz demektir.

Tindersticks grubunun sahne şovlarının çok özel olduğunu belirtmekte fayda var. Grup sahne şovlarında albümlerinde yarattıkları performansı eksiksiz yerine getirebiliyordu. Grubun Amsterdam Melkweg’de verdiği konser 1995 yılının en iyi 2.canlı performansı seçildi. 11 Aralık 2003 bozkırın ortasındaki bir şehir halkı için sıradan bir gün, benim için çok önemli bir tarihti. Dile kolay Tindersticks bu soğuk ve zamansız şehrin misafiri olmuştu. Stuart Staples’in sessiz sedasız sahneye çıkmasından itibaren gerçek dünyayla bağlantım kesildi. Bu kadar mütevazı, bu kadar cool ve sanki içimizden birileri. İki bis sonrası biten konser kelimelere sığmayacak kadar muhteşemdi. Gece yarısı buz gibi hava bile içimdeki sıcaklığı soğutmaya yetmedi o gece.

Isabella Rossini ile düet (Marriage made in heaven) yapabilecek, “Paco de Renaldo’s Dream”gibi bir şarkıyı yazabilecek, hem Pavement’tan hem David Bowie’den hem Louis Armstrong’tan cover yapabilecek, içinden şehirler geçen şarkılar yazabilecek sadece bir grup var. Tindersticks klasikliği, özgünlüğü, besteleri ile müzik tarihinde yanına yaklaşılamayan benzersiz bir müzik harikası. Hayranlarının körü körüne sevdiği, mainstream sularında dolaşmayan, zamansız ve diyarsız bir müzik onlarınki.Dünya üzerinde sadece bir Tindersticks var ve yeniden bir araya gelen bu hazineyi son albümleri olan “The Hungry Saw” ile tekrar bağrımıza basıyoruz.

Anasayfa>>
Müzik Bölümü>>