Efterklang - Parades

Sene sonuna doğru hız kesen ve ufaktan bayağılaşan müzik sektörüne burun kıvırırken atlayıverdiğimiz gruplardan biri olan Efterklang. İkinci albümleri olan Parades ile karşımıza çıkmış durumda.

Danimarka dilinde yankılama sesi anlamına gelen Efterklang 2004 çıkışlı ilk albümleri “Tripper” ile müzik camiasından çok dişe dokunur bir geri dönüş alamasa da, albümlerinin güzelliğini yavaş yavaş sindiren dinleyenleri tarafından oldukça sevilen bir grup haline geldi. Bu seninin ortalarında çıkardıkları Ep leri Under Giant Trees ile iyiden iyiye hissedilmeye güçlü seslerini Parades ile devam ettirmek niyetindeler.

Efterklang görünüş itibariyle kuzeyden esen serin rüzgârlarla serpilen İskandinav yarı elektronik post-rock müzisyenlerin izinden süregelen bir grup gibi görünse de, şarkılarını post-rock’ a özgü gitar tınılarının yerine daha ilahisel ve kilise korosu misali geri vokallerle bezemiş. Çekirdek kadrosuna her daim eklenip çıkan sayısız müzisyenle beraber büyük bir orkestra görünümünde bulunan grubun müziğini oluşturan katmanlı yapıda, yaylılar, obualar, bançolar ve klavyeler kendine yer bulmuş.

Grubun yeni albümü Parades ile oluşturduğu orkestra tarzı müzik ise hepimizin bildiği orkestral indie grupları The Dears veya Arcade Fire gibi türdeşlerinin çok sesliliğinden daha karmaşık ve klasik müziğe daha yakın bir kulvarda seyir etmekte.

Bu karmaşıklığı ve çok sesliliği en iyi sezdiğimiz şarkılardan biri olan Polygine ile başlayan Parades insanı hemen etkisini alacak cinste. Uzun iç çekişler ve uğultularla sarmalanmış şarkıdaki bayan ve erkek vokallerin birbiriyle olan uyumu oldukça rahatlatıcı olsa da bu şarkıdaki dil anlaşılmaktan çok uzakta. Folktronic bir havada açılış yapan bu şarkıdan sonra gelen Mirador da insanda uyandırdığı dinginlik ve klibi ile de albümündeki en hoş işlerden biri. Albümün insanı en gaza getiren ve yerinden zıplatan şarkısı Horseback Tenors’da mutlaka kulak kabartılması gereken bir eser. Tekrarlar, düşüşler ve çıkışlarla bezeli Caravan ve albüm kapatıcı Cutting Ice To Snow da Parades’in iyileri arasında

Fakat şöyle bir durum var ki insan zihni vaat edilmiş hayal diyarlarının topraklarını betimleyen seslere pek alışık olmadığından başta insana biraz ürkütücü ve histen yoksun geliyor bu albüm, ama şarkılar doğru zamanda doğru yerde kulaklara ulaştığında her daim beyinde hoş bir tını bırakıyor. Hüzne gark olmuş neslimizin depresyon ihtiyacını karşılamaktan ziyade, içinde barındırdığı hoş tınılarla insanın ayağını yere daha sağlam basmasına yardımcı olacak cinsten bir çalışma.

Anasayfa>>
Müzik Bölümü>>